Ορισμοί και γράμματα μαντ
Το Madd (المَدّ) σημαίνει αύξηση· ως όρος είναι η επιμήκυνση του ήχου με γράμμα μαντ όταν συναντά χάμζα ή σουκούν. Το Qasr (القَصْر) σημαίνει συγκράτηση· ως όρος είναι η διατήρηση του γράμματος μαντ στο φυσικό του μήκος. Τα Huruf al-Madd (حُرُوف المَدّ) είναι τρία: άφωνο Alif μετά από φάτχα, άφωνο Waw μετά από ντάμμα και άφωνο Ya μετά από κάσρα· και τα τρία υπάρχουν στο ﴿نُوحِيهَآنُوْحِيْهَآ﴾ (Hud 11:49). Γράμματα Lin (اللِّين) είναι το άφωνο Waw ή Ya μετά από φάτχα.
Το μαντ μετριέται σε χρόνους (حركة): τον χρόνο που χρειάζεται για να κλείσει ή να ανοίξει ένα δάχτυλο με μέτριο ρυθμό. Το πραγματικό μέτρο είναι η μάθηση από δάσκαλο, όχι το μηχανικό μέτρημα. Το μαντ είναι είτε Madd Asli (المَدّ الأَصْلِيّ) είτε Madd Far'i (المَدّ الفَرْعِيّ).
Madd al-Farq
Το Madd al-Farq (مَدّ الفَرْق): όταν η ερωτηματική χάμζα μπαίνει σε όνομα που αρχίζει με συνδετική χάμζα και άρθρο, η συνδετική χάμζα δεν πέφτει. Μπορεί να μετατραπεί σε Alif έξι χρόνων, που προτιμάται, ή να ελαφρυνθεί ανάμεσα σε χάμζα και Alif. Ονομάζεται έτσι επειδή ξεχωρίζει την ερώτηση από τη δήλωση. Βρίσκεται σε τρεις λέξεις, σε έξι σημεία: ﴿ءَآلذَّكَرَيۡنِءٰٓالذَّكَرَيْنِ﴾ (Al-An'am 6:143) δύο φορές στην αλ Ανάμ, ﴿ءَآلۡـَٰٔنَآٰلْـٰٔنَ﴾ (Yunus 10:51) δύο φορές στη Γιούνους και ﴿قُلۡ ءَآللَّهُقُلْ آٰللّٰهُ﴾ (Yunus 10:59) στη Γιούνους και στην αν Ναμλ.
Η ισχύς των μαντ
Το ισχυρότερο μαντ είναι το λάζιμ, έπειτα το μουττασίλ, έπειτα το 'Arid, έπειτα το μουνφασίλ, έπειτα το μπαντάλ. Όταν δύο αιτίες συναντώνται σε ένα μαντ, εφαρμόζεται η ισχυρότερη και η ασθενέστερη παραλείπεται, όπως στο ﴿وَلَآ ءَآمِّينَوَلَآ آٰمِّيْنَ﴾ (Al-Ma'idah 5:2): υπάρχει χάμζα πριν από το γράμμα μαντ (μπαντάλ) και αρχικό σουκούν μετά, οπότε επιμηκύνεται έξι χρόνους.