Online Quran
ΕλληνικάEL

Κανόνες του ταζουίντ

Μαχάριτζ: Σημεία άρθρωσης

Συγκέντρωση και επιμέλεια: Σαγίντ Αμπντούλ Σαλάμ

Επιστημονικός έλεγχος του πρωτότυπου κειμένου: Δρ. Ούζμα, Ιμάμης Σαγίντ Σιράτζ Μουνίρ

Αυτή η μετάφραση βασίζεται στο ελεγμένο από λογίους κείμενο στα αραβικά, τα ούρντου και τα αγγλικά.

Ενημερώθηκε:

Γραφή του Μους'χαφ:
Οδηγός χρωμάτων

Στα κορανικά παραδείγματα χρωματίζονται μόνο τα γράμματα στα οποία εφαρμόζεται ο κανόνας· η υπόλοιπη λέξη μένει μαύρη. Κάθε χρώμα έχει ένα σταθερό νόημα σε όλο το βιβλίο:

Ghunnah: Ikhfa', Iqlab, Idgham bi-Ghunnah, διπλασιασμένα Nun και Mim
Izhar: Halqi, Shafawi, Qamari
Γράμμα που γράφεται αλλά δεν προφέρεται ή συγχωνεύεται πλήρως χωρίς Ghunnah
Qalqalah
Madd δύο χρόνων: Tabi'i, Badal, Silah Sughra, 'Iwad
Madd τεσσάρων ή πέντε χρόνων: Muttasil, Munfasil, Silah Kubra
Madd Lazim έξι χρόνων
Madd 2, 4 ή 6 χρόνων: 'Arid li-s-Sukun και Lin στη στάση
Tafkhim (βαρύ)
Tarqiq (ελαφρύ)
Το γράμμα που εξετάζεται στο παράδειγμα
Ειδικές περιπτώσεις: Sakt, Imalah, Tashil, Ishmam
Από την αλ Μουκαντίμα αλ Τζαζαρίγια
٩مَخَارِجُ الْحُرُوفِ سَبْعَةَ عَشَرْعَلَى الَّذِي يَخْتَارُهُ مَنِ اخْتَبَرْ
١٠فَأَلِفُ الْجَوْفِ وَأُخْتَاهَا وَهِيحُرُوفُ مَدٍّ لِلْهَوَاءِ تَنْتَهِي
١١ثُمَّ لِأَقْصَى الْحَلْقِ هَمْزٌ هَاءُثُمَّ لِوَسْطِهِ فَعَيْنٌ حَاءُ
١٢أَدْنَاهُ غَيْنٌ خَاؤُهَا وَالْقَافُأَقْصَى اللِّسَانِ فَوْقُ ثُمَّ الْكَافُ
١٣أَسْفَلُ وَالْوَسْطُ فَجِيمُ الشِّينُ يَاوَالضَّادُ مِنْ حَافَتِهِ إِذْ وَلِيَا
١٤الَاضْرَاسَ مِنْ أَيْسَرَ أَوْ يُمْنَاهَاوَاللَّامُ أَدْنَاهَا لِمُنْتَهَاهَا
١٥وَالنُّونُ مِنْ طَرَفِهِ تَحْتُ اجْعَلُواوَالرَّا يُدَانِيهِ لِظَهْرٍ أَدْخَلُ
١٦وَالطَّاءُ وَالدَّالُ وَتَا مِنْهُ وَمِنْعُلْيَا الثَّنَايَا وَالصَّفِيرُ مُسْتَكِنْ
١٧مِنْهُ وَمِنْ فَوْقِ الثَّنَايَا السُّفْلَىوَالظَّاءُ وَالذَّالُ وَثَا لِلْعُلْيَا
١٨مِنْ طَرَفَيْهِمَا وَمِنْ بَطْنِ الشَّفَهْفَالْفَا مَعَ اطْرَافِ الثَّنَايَا الْمُشْرِفَهْ
١٩لِلشَّفَتَيْنِ الْوَاوُ بَاءٌ مِيمُوَغُنَّةٌ مَخْرَجُهَا الْخَيْشُومُ

Τι είναι το μάχρατζ και πώς βρίσκεται

Το Makhraj (المَخْرَج) είναι το σημείο όπου σταματά ο ήχος ενός γράμματος, δίνοντάς του τη χαρακτηριστική του ταυτότητα. Για να το βρεις, κάνε το γράμμα άφωνο ή διπλό, βάλε πριν από αυτό μια χάμζα με φωνήεν και πρόφερέ το, έπειτα πρόσεξε πού σταματά ο ήχος: εκεί είναι το μάχρατζ του, όπως στο أَبْ، أَتْ، أَقْ.

Ένα μάχρατζ είναι είτε καθορισμένο (μουχάκκακ), στηριγμένο σε συγκεκριμένο μέρος του λαιμού, της γλώσσας ή των χειλιών, όπως για τα περισσότερα γράμματα· είτε εκτιμώμενο (μουκάνταρ), μη στηριγμένο σε κανένα συγκεκριμένο μέρος, που είναι το μάχρατζ των Huruf al-Madd (حُرُوف المَدّ), αφού αυτά τελειώνουν μόνο όταν τελειώσει η ανάσα, όπως λέει ο Ιμάμης: «γράμματα του μαντ που τελειώνουν με τον αέρα».

Ο αριθμός των μαχάριτζ

Η άποψη που επέλεξαν ο Ιμπν αλ Τζαζαρί και οι περισσότεροι λόγιοι είναι ότι τα μαχάριτζ είναι δεκαεπτά· αυτή είναι η άποψη του αλ Χαλίλ ιμπν Άχμαντ. Ο Σιμπαουάιχ και όσοι τον ακολούθησαν, όπως ο ας Σάτιμπι, μέτρησαν δεκαέξι, αφαιρώντας το Jawf (الجَوْف) και κατανέμοντας τα γράμματά του στον λαιμό, στη μέση της γλώσσας και στα χείλη. Ο αλ Φαρρά μέτρησε δεκατέσσερα, δίνοντας στα Lam, Nun και Ra' ένα μόνο μάχρατζ. Όλα κατανέμονται σε πέντε γενικές περιοχές: Jawf, Halq (الحَلْق), Lisan (اللِّسَان), Shafatan (الشَّفَتَان) και Khayshum (الخَيْشُوم).

Πηγές: Ibn al-Jazari, al-Muqaddimah al-Jazariyyah, στίχοι 9 έως 19; Ibn al-Jazari, an-Nashr fi al-Qira'at al-'Ashr: باب مخارج الحروف; Makki ibn Abi Talib, ar-Ri'ayah li-Tajwid al-Qira'ah: باب مخارج الحروف; Al-Marsafi, Hidayat al-Qari ila Tajwid Kalam al-Bari: مخارج الحروف.

Τα δεκαεπτά μαχάριτζ

1234567817910111213141516
Εικόνα 1: κατά προσέγγιση πλάγια όψη του στόματος, του λαιμού και της μύτης. Οι αριθμοί είναι οι αριθμοί των σημείων άρθρωσης στον πίνακα.
#ΠεριοχήΑκριβές σημείοΓράμματα
1JawfΟ κενός χώρος μέσα στον λαιμό και το στόμαا و ي (المدية)
2HalqΤο βαθύτερο μέρος του λαιμού, πιο κοντά στο στήθοςء هـ
3HalqΗ μέση του λαιμούع ح
4HalqΤο πλησιέστερο μέρος του λαιμού, δίπλα στο στόμαغ خ
5LisanΗ ρίζα της γλώσσας με τη μαλακή υπερώα από πάνωق
6LisanΗ ρίζα της γλώσσας, λίγο μπροστά από το Qaf, με την υπερώαك
7LisanΗ μέση της γλώσσας με τη σκληρή υπερώα από πάνωج ش ي
8LisanΗ μία ή και οι δύο άκρες της γλώσσας στους πάνω γομφίους· η αριστερή πλευρά είναι πιο εύκολη και πιο συνηθισμένηض
9LisanΤο μπροστινό μέρος και των δύο άκρων μέχρι την κορυφή, στα ούλα των πάνω δοντιώνل
10LisanΗ κορυφή της γλώσσας με το ούλο των πάνω μπροστινών δοντιών, λίγο κάτω από το Lamن
11LisanΗ κορυφή με λίγο από την πάνω επιφάνεια της γλώσσας, στο πάνω ούλο, λίγο πιο μέσα από το Nunر
12LisanΗ κορυφή της γλώσσας με τις ρίζες των πάνω μπροστινών δοντιώνط د ت
13LisanΗ κορυφή της γλώσσας ακριβώς πάνω από τα κάτω μπροστινά δόντια, αφήνοντας ένα μικρό κενόص ز س
14LisanΗ κορυφή της γλώσσας με τις άκρες των πάνω μπροστινών δοντιώνظ ذ ث
15ShafatanΤο εσωτερικό του κάτω χείλους με τις άκρες των πάνω μπροστινών δοντιώνف
16ShafatanΚαι τα δύο χείλη: κλειστά μαζί για το Ba και το Mim, στρογγυλεμένα και ανοιχτά για το Wawو ب م
17KhayshumΤο εσωτερικό πίσω μέρος της μύτηςالغنة
Παραδείγματα από την αλ Φάτιχα
مَٰلِكِمٰلِكِ
Al-Fatihah 1:4
Alif, από το Jawf (1)
ٱلۡحَمۡدُاَلْحَمْدُ
Al-Fatihah 1:2
Ha', από τη μέση του λαιμού (3)
غَيۡرِ ٱلۡمَغۡضُوبِغَيْرِ الْمَغْضُوْبِ
Al-Fatihah 1:7
Ghayn, από το πλησιέστερο μέρος του λαιμού (4)· Dad, από την άκρη (8)
ٱلصِّرَٰطَ ٱلۡمُسۡتَقِيمَالصِّرَاطَ الْمُسْتَقِيْمَ
Al-Fatihah 1:6
Sad, από την κορυφή (13)· Qaf, από τη ρίζα (5)
نَعۡبُدُ وَإِيَّاكَ نَسۡتَعِينُنَعْبُدُ وَاِيَّاكَ نَسْتَعِيْنُ
Al-Fatihah 1:5
'Ayn, από τη μέση του λαιμού (3)· το Ya του μαντ, από το Jawf (1)
ٱلَّذِينَ أَنۡعَمۡتَالَّذِيْنَ اَنْعَمْتَ
Al-Fatihah 1:7
Dhal, από τις άκρες των δοντιών (14)· Ta, από τις ρίζες τους (12)

Τα δόντια και τα μέρη της γλώσσας

Ο μαθητής χρειάζεται τα ονόματα των δοντιών και των μερών της γλώσσας, επειδή τα μαχάριτζ περιγράφονται με αυτά. Συνήθως υπάρχουν τριάντα δύο δόντια: σε κάθε γνάθο δύο κεντρικοί τομείς, δύο πλάγιοι τομείς, δύο κυνόδοντες, δύο προγόμφιοι, έξι γομφίοι και δύο φρονιμίτες.

12344
Thanaya (4): κεντρικοί τομείς
Ruba'iyyat (4): πλάγιοι τομείς
Anyab (4): κυνόδοντες
Dawahik (4): πρώτοι προγόμφιοι
Tawahin (12): γομφίοι
Nawajidh (4): φρονιμίτες
1Κορυφή της γλώσσας: Nun, Ra'· Ta', Dal, Ta· Sad, Zay, Sin· Dha', Dhal, Tha
2Μέση της γλώσσας: Jim, Shin και Ya που δεν είναι γράμμα μαντ
3Ρίζα της γλώσσας: Qaf, έπειτα Kaf
4Οι δύο άκρες της γλώσσας: Dad στους πάνω γομφίους, και Lam από το μπροστινό τους μέρος
Εικόνα 2: τα πάνω δόντια και η γλώσσα από πάνω. Οι αριθμοί στις παρενθέσεις μετρούν τα δόντια και των δύο γνάθων.

Σημεία προσοχής

  • Dad και Dha': τα γράμματα που μπερδεύονται πιο εύκολα. Το Dad βγαίνει από την άκρη της γλώσσας στους πάνω γομφίους, με Istitalah (الاسْتِطَالَة)· το Dha' βγαίνει από την κορυφή της γλώσσας με τις άκρες των πάνω μπροστινών δοντιών. Το Dad δεν πρέπει να προφέρεται ούτε σαν Dha' ούτε σαν βαρύ Dal.
  • Χάμζα και Ha': βγαίνουν από το πιο απομακρυσμένο σημείο, γι' αυτό προσέξτε να τα προφέρετε πλήρως, ιδίως το άφωνο Ha' και το Ha' στο τέλος της λέξης.
  • 'Ayn και Ha': προσέξτε να μη μετατρέπετε το 'Ayn σε χάμζα ή το Ha' σε ελαφρύ Ha', όπως κάνουν πολλοί μη Άραβες.
  • Tha, Dhal και Dha': η κορυφή της γλώσσας πρέπει να βγαίνει λίγο και να αγγίζει τις άκρες των μπροστινών δοντιών· δεν πρέπει να προφέρονται σαν Sin ή Zay.
Σημείωση
Πριν από το Alif υπάρχει πάντα φάτχα, πριν από το Waw του μαντ ντάμμα και πριν από το Ya του μαντ κάσρα. Όταν το Waw ή το Ya είναι άφωνο μετά από φάτχα, είναι γράμμα Lin (اللِّين) και δεν βγαίνει από το Jawf: το Waw βγαίνει από τα χείλη και το Ya από τη μέση της γλώσσας.
Πηγές: Ibn al-Jazari, an-Nashr fi al-Qira'at al-'Ashr: باب مخارج الحروف; Makki ibn Abi Talib, ar-Ri'ayah li-Tajwid al-Qira'ah: باب مخارج الحروف وذكر الأسنان; Al-Marsafi, Hidayat al-Qari ila Tajwid Kalam al-Bari: مخارج الحروف وأسماء الأسنان.