Αυτή είναι μια σύνοψη των σημείων με ειδικό κανόνα στη ριουάγια του Χαφς από τον Άσιμ μέσω της ας Σατιμπίγια, συγκεντρωμένων σε έναν πίνακα για εύκολη επανάληψη. Τα περισσότερα εξηγήθηκαν στα κεφάλαιά τους:
| Σημείο | Κανόνας στον Χαφς |
|---|---|
| ﴿عِوَجَاۜ﴾ (Al-Kahf 18:1) ﴿قَيِّمٗا﴾ (Al-Kahf 18:2) | Ελαφριά παύση στο Alif του 'iwaja, χωρίς ανάσα |
| ﴿مِن مَّرۡقَدِنَاۜۗ﴾ (Ya-Sin 36:52) | Παύση στο Alif του marqadina, έπειτα hadha |
| ﴿مَنۡۜ رَاقٖ﴾ (Al-Qiyamah 75:27) | Παύση στο Nun, οπότε χωρίς συγχώνευση |
| ﴿بَلۡۜ رَانَ﴾ (Al-Mutaffifin 83:14) | Παύση στο Lam, οπότε χωρίς συγχώνευση |
| ﴿مَجۡر۪ىٰهَا﴾ (Hud 11:41) | Μεγάλη Imalah (الإِمَالَة): η φάτχα κλίνει προς την κάσρα και το Alif προς το Ya· το Ra' είναι ελαφρύ |
| ﴿ءَايَٰتُهُۥٓۖ ءَا۬عۡجَمِيّٞ﴾ (Fussilat 41:44) | Tashil (التَّسْهِيل) της δεύτερης χάμζας, ανάμεσα σε χάμζα και Alif |
| ﴿لَا تَأۡمَ۬نَّا﴾ (Yusuf 12:11) | Συγχώνευση του Nun στο Nun με Ishmam (الإِشْمَام) (στρογγύλεμα των χειλιών), που προτιμάται, ή ιζχάρ με Rawm (الرَّوْم) |
| ﴿مِن ضَعۡفٖ﴾ (Ar-Rum 30:54) | Και στα τρία σημεία: φάτχα στο Dad, που προτιμάται, ή ντάμμα |
| ﴿وَيَبۡصُۜطُ﴾ (Al-Baqarah 2:245) ﴿بَصۜۡطَةٗۖ﴾ (Al-A'raf 7:69) | Μόνο με Sin |
| ﴿ٱلۡمُصَۜيۡطِرُونَ﴾ (At-Tur 52:37) | Με Sad ή Sin· προτιμάται το Sad |
| ﴿بِمُصَيۡطِرٍ﴾ (Al-Ghashiyah 88:22) | Μόνο με Sad |
| ﴿مَالِيَهۡۜ﴾ (Al-Haqqah 69:28) ﴿هَلَكَ﴾ (Al-Haqqah 69:29) | Στην ένωση: σακτ με ιζχάρ, ή ιντγκάμ |
| ﴿الٓمٓ ١﴾ (Ali 'Imran 3:1) ﴿ٱللَّهُ﴾ (Ali 'Imran 3:2) | Στην ένωση: έξι χρόνοι στο Mim, ή δύο |
| ﴿كٓهيعٓصٓ ١﴾ (Maryam 19:1) ﴿عٓسٓقٓ ٢﴾ (Ash-Shuraa 42:2) | 'Ayn: τέσσερις ή έξι χρόνοι; προτιμάται το έξι |
| ﴿يسٓ ١﴾ (Ya-Sin 36:1) ﴿وَٱلۡقُرۡءَانِ﴾ (Ya-Sin 36:2) ﴿نٓۚ وَٱلۡقَلَمِ﴾ (Al-Qalam 68:1) | Ιζχάρ του άφωνου Nun πριν από το Waw |
| ﴿ءَآلذَّكَرَيۡنِ﴾ (Al-An'am 6:143) ﴿ءَآلۡـَٰٔنَ﴾ (Yunus 10:51) ﴿قُلۡ ءَآللَّهُ﴾ (Yunus 10:59) | Μετατροπή της συνδετικής χάμζας σε Alif έξι χρόνων, ή ελάφρυνσή της |
| ﴿ٱرۡكَب مَّعَنَا﴾ (Hud 11:42) ﴿يَلۡهَثۚ ذَّٰلِكَ﴾ (Al-A'raf 7:176) | Το Ba συγχωνεύεται στο Mim, και το Tha στο Dhal |
| ﴿نَخۡلُقكُّم﴾ (Al-Mursalat 77:20) | Πλήρης συγχώνευση, που προτιμάται, ή ατελής |
| ﴿كُلُّ فِرۡقٖ﴾ (Ash-Shu'ara 26:63) | Το Ra' βαρύ ή ελαφρύ |
| ﴿ءَاتَىٰنِۦَ ٱللَّهُ﴾ (An-Naml 27:36) | Στη στάση: με άφωνο Ya ή χωρίς |
| ﴿سَلَٰسِلَاْ﴾ (Al-Insan 76:4) | Στη στάση: με Alif ή με σουκούν |
| ﴿يَرۡضَهُ لَكُمۡۗ﴾ (Az-Zumar 39:7) | Ντάμμα στο Ha', χωρίς σίλα |
| ﴿فِيهِۦ مُهَانًا﴾ (Al-Furqan 25:69) | Σίλα του Ha' παρότι το προηγούμενο γράμμα είναι άφωνο |
| Σημείο | Κανόνας στον Χαφς |
|---|---|
| ﴿عِوَجًا﴾ (Al-Kahf 18:1) ﴿قَيِّمًا﴾ (Al-Kahf 18:2) | Ελαφριά παύση στο Alif του 'iwaja, χωρίς ανάσα |
| ﴿مِنْ مَّرْقَدِنَاﴱ﴾ (Ya-Sin 36:52) | Παύση στο Alif του marqadina, έπειτα hadha |
| ﴿مَنْﶌ رَاقٍ﴾ (Al-Qiyamah 75:27) | Παύση στο Nun, οπότε χωρίς συγχώνευση |
| ﴿بَلْﶌ رَانَ﴾ (Al-Mutaffifin 83:14) | Παύση στο Lam, οπότε χωρίς συγχώνευση |
| ﴿مَجْرٖىهَا﴾ (Hud 11:41) | Μεγάλη Imalah (الإِمَالَة): η φάτχα κλίνει προς την κάσρα και το Alif προς το Ya· το Ra' είναι ελαφρύ |
| ﴿اٰيٰتُهٗﵧ ءَاَۙعْجَمِيٌّ﴾ (Fussilat 41:44) | Tashil (التَّسْهِيل) της δεύτερης χάμζας, ανάμεσα σε χάμζα και Alif |
| ﴿لَا تَاْمَنَّا﴾ (Yusuf 12:11) | Συγχώνευση του Nun στο Nun με Ishmam (الإِشْمَام) (στρογγύλεμα των χειλιών), που προτιμάται, ή ιζχάρ με Rawm (الرَّوْم) |
| ﴿مِنْ ضُۙعْفٍ﴾ (Ar-Rum 30:54) | Και στα τρία σημεία: φάτχα στο Dad, που προτιμάται, ή ντάμμα |
| ﴿وَيَبْصُۜطُﵣ﴾ (Al-Baqarah 2:245) ﴿بَصْۜطَةًﵐ﴾ (Al-A'raf 7:69) | Μόνο με Sin |
| ﴿الْمُصَۜيْطِرُوْنَ﴾ (At-Tur 52:37) | Με Sad ή Sin· προτιμάται το Sad |
| ﴿بِمُصَۜيْطِرٍ﴾ (Al-Ghashiyah 88:22) | Μόνο με Sad |
| ﴿مَالِيَهْ﴾ (Al-Haqqah 69:28) ﴿هَلَكَ﴾ (Al-Haqqah 69:29) | Στην ένωση: σακτ με ιζχάρ, ή ιντγκάμ |
| ﴿الٓمَّٓ ١﴾ (Ali 'Imran 3:1) ﴿اللّٰهُ﴾ (Ali 'Imran 3:2) | Στην ένωση: έξι χρόνοι στο Mim, ή δύο |
| ﴿كٓهٰيٰعٓصٓ ١﴾ (Maryam 19:1) ﴿عٓسٓقٓ ٢﴾ (Ash-Shuraa 42:2) | 'Ayn: τέσσερις ή έξι χρόνοι; προτιμάται το έξι |
| ﴿يٰسٓ ١﴾ (Ya-Sin 36:1) ﴿وَالْقُرْاٰنِ﴾ (Ya-Sin 36:2) ﴿نٓ وَالْقَلَمِ﴾ (Al-Qalam 68:1) | Ιζχάρ του άφωνου Nun πριν από το Waw |
| ﴿ءٰٓالذَّكَرَيْنِ﴾ (Al-An'am 6:143) ﴿آٰلْـٰٔنَ﴾ (Yunus 10:51) ﴿قُلْ آٰللّٰهُ﴾ (Yunus 10:59) | Μετατροπή της συνδετικής χάμζας σε Alif έξι χρόνων, ή ελάφρυνσή της |
| ﴿ارْكَبْ مَّعَنَا﴾ (Hud 11:42) ﴿يَلْهَثْﵧ ذٰلِكَ﴾ (Al-A'raf 7:176) | Το Ba συγχωνεύεται στο Mim, και το Tha στο Dhal |
| ﴿نَخْلُقْكُّمْ﴾ (Al-Mursalat 77:20) | Πλήρης συγχώνευση, που προτιμάται, ή ατελής |
| ﴿كُلُّ فِرْقٍ﴾ (Ash-Shu'ara 26:63) | Το Ra' βαρύ ή ελαφρύ |
| ﴿اٰتٰىنِۦَ اللّٰهُ﴾ (An-Naml 27:36) | Στη στάση: με άφωνο Ya ή χωρίς |
| ﴿سَلٰسِلَا۠﴾ (Al-Insan 76:4) | Στη στάση: με Alif ή με σουκούν |
| ﴿يَرْضَهُ لَكُمْﵧ﴾ (Az-Zumar 39:7) | Ντάμμα στο Ha', χωρίς σίλα |
| ﴿فِيْهٖ مُهَانًا﴾ (Al-Furqan 25:69) | Σίλα του Ha' παρότι το προηγούμενο γράμμα είναι άφωνο |
Σημείωση
Στο Ινδοπακιστανικό Μους'χαφ το ﴿مِنْ ضُۙعْفٍ﴾ (Ar-Rum 30:54) γράφεται με ντάμμα στο Dad και ένα μικρό σημάδι από πάνω· για τον Χαφς μέσω της ας Σατιμπίγια προτιμάται η φάτχα και επιτρέπεται η ντάμμα. Το Sad του ﴿الْمُصَۜيْطِرُوْنَ﴾ (At-Tur 52:37) και του ﴿بِمُصَۜيْطِرٍ﴾ (Al-Ghashiyah 88:22) φέρει το ίδιο μικρό Sin, αλλά ο κανόνας διαφέρει: στην ατ Τουρ Sad ή Sin, με προτίμηση το Sad· στην αλ Γκάσιγια μόνο Sad. Το σημάδι του σακτ στο «عوجا» δεν φαίνεται στο ψηφιακό κείμενο που χρησιμοποιείται εδώ, αλλά το σακτ γίνεται. Τα ﴿لَا تَاْمَنَّا﴾ (Yusuf 12:11) και ﴿اٰيٰتُهٗﵧ ءَاَۙعْجَمِيٌّ﴾ (Fussilat 41:44) φέρουν μικρά σημάδια για το ισμάμ και το τασχίλ, όπως στον πίνακα.Πηγές: Ibn al-Jazari, an-Nashr fi al-Qira'at al-'Ashr: فرش الحروف في مواضعها من الكتاب; Al-Marsafi, Hidayat al-Qari ila Tajwid Kalam al-Bari: الكلمات الخاصة برواية حفص.