Το Dabt (الضَّبْط) είναι το σύνολο των σημαδιών που μπαίνουν στα γράμματα για να δείξουν τα φωνήεντα και τους κανόνες τους. Στο Μους'χαφ της Μεδίνας ακολουθούν ακριβείς συμβάσεις, έτσι όποιος τα κατανοεί μπορεί να διαβάσει πολλούς κανόνες του ταζουίντ από το ίδιο το Μους'χαφ:
| Σημάδι | Σημασία | Παράδειγμα |
|---|---|---|
| Μικρό κεφάλι Kha' χωρίς την τελεία του, πάνω από γράμμα | Το γράμμα είναι άφωνο και προφέρεται καθαρά | ﴿أَنۡعَمۡتَ﴾ (Al-Fatihah 1:7) |
| Άφωνο γράμμα χωρίς σημάδι σουκούν, το επόμενο όχι διπλό | Ikhfa' (الإِخْفَاء) ή Idgham Naqis (الإِدْغَام النَّاقِص) | ﴿مِن قَبۡلُۖ﴾ (Al-Baqarah 2:25) ﴿مَن يَقُولُ﴾ (Al-Baqarah 2:8) |
| Γράμμα χωρίς σουκούν, το επόμενο διπλό | Idgham Kamil (الإِدْغَام الكَامِل) | ﴿مِن رَّبِّهِمۡۖ﴾ (Al-Baqarah 2:5) |
| Μικρό Mim στη θέση του σουκούν ή του δεύτερου σημαδιού του Tanwin | Iqlab (الإِقْلَاب) | ﴿مِنۢ بَعۡدِ﴾ (Al-Baqarah 2:27) |
| Σημάδια Tanwin το ένα πάνω από το άλλο | Το Tanwin προφέρεται καθαρά | ﴿عَذَابٌ عَظِيمٞ﴾ (Al-Baqarah 2:7) |
| Σημάδια Tanwin κλιμακωτά | Ιχφά ή ιντγκάμ του Tanwin | ﴿غَفُورٞ رَّحِيمٌ﴾ (Al-Baqarah 2:173) |
| Στρογγυλό μηδέν πάνω από αδύναμο γράμμα | Περιττό, δεν προφέρεται ούτε στην ένωση ούτε στη στάση | ﴿عَصَواْ وَّكَانُواْ﴾ (Al-Baqarah 2:61) |
| Όρθιο οβάλ μηδέν πάνω από Alif | Πέφτει στην ένωση, προφέρεται στη στάση | ﴿ٱلظُّنُونَا۠﴾ (Al-Ahzab 33:10) |
| Μικρό γράμμα: Alif, Waw ή Ya | Γράμμα που παραλείπεται στη γραφή αλλά προφέρεται | ﴿مَٰلِكِ﴾ (Al-Fatihah 1:4) ﴿إِنَّهُۥ هُوَ﴾ (Al-Isra 17:1) |
| Το σημάδι του μαντ (~) πάνω από γράμμα μαντ | Μαντ μακρύτερο από το φυσικό | ﴿ٱلضَّآلِّينَ﴾ (Al-Fatihah 1:7) |
| Μικρό Nun | Nun που παραλείπεται στη γραφή αλλά προφέρεται | ﴿نُـۨجِي﴾ (Al-Anbya 21:88) |
| Μικρό Sin πάνω από Sad | Διαβάζεται Sin στον Χαφς | ﴿وَيَبۡصُۜطُ﴾ (Al-Baqarah 2:245) |
| Σημάδι | Σημασία | Παράδειγμα |
|---|---|---|
| Μικρό κεφάλι Kha' χωρίς την τελεία του, πάνω από γράμμα | Το γράμμα είναι άφωνο και προφέρεται καθαρά | ﴿اَنْعَمْتَ﴾ (Al-Fatihah 1:7) |
| Άφωνο γράμμα χωρίς σημάδι σουκούν, το επόμενο όχι διπλό | Ikhfa' (الإِخْفَاء) ή Idgham Naqis (الإِدْغَام النَّاقِص) | ﴿مِنْ قَبْلُ﴾ (Al-Baqarah 2:25) ﴿مَنْ يَّقُوْلُ﴾ (Al-Baqarah 2:8) |
| Γράμμα χωρίς σουκούν, το επόμενο διπλό | Idgham Kamil (الإِدْغَام الكَامِل) | ﴿مِنْ رَّبِّهِمْﵯ﴾ (Al-Baqarah 2:5) |
| Μικρό Mim στη θέση του σουκούν ή του δεύτερου σημαδιού του Tanwin | Iqlab (الإِقْلَاب) | ﴿مِنْۢ بَعْدِ﴾ (Al-Baqarah 2:27) |
| Σημάδια Tanwin το ένα πάνω από το άλλο | Το Tanwin προφέρεται καθαρά | ﴿عَذَابٌ عَظِيْمٌ﴾ (Al-Baqarah 2:7) |
| Σημάδια Tanwin κλιμακωτά | Ιχφά ή ιντγκάμ του Tanwin | ﴿غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ﴾ (Al-Baqarah 2:173) |
| Στρογγυλό μηδέν πάνω από αδύναμο γράμμα | Περιττό, δεν προφέρεται ούτε στην ένωση ούτε στη στάση | ﴿عَصَوْا وَّكَانُوْا﴾ (Al-Baqarah 2:61) |
| Όρθιο οβάλ μηδέν πάνω από Alif | Πέφτει στην ένωση, προφέρεται στη στάση | ﴿الظُّنُوْنَا﴾ (Al-Ahzab 33:10) |
| Μικρό γράμμα: Alif, Waw ή Ya | Γράμμα που παραλείπεται στη γραφή αλλά προφέρεται | ﴿مٰلِكِ﴾ (Al-Fatihah 1:4) ﴿اِنَّهٗ هُوَ﴾ (Al-Isra 17:1) |
| Το σημάδι του μαντ (~) πάνω από γράμμα μαντ | Μαντ μακρύτερο από το φυσικό | ﴿الضَّآلِّيْنَ﴾ (Al-Fatihah 1:7) |
| Μικρό Nun | Nun που παραλείπεται στη γραφή αλλά προφέρεται | ﴿نُۨجِي﴾ (Al-Anbya 21:88) |
| Μικρό Sin πάνω από Sad | Διαβάζεται Sin στον Χαφς | ﴿وَيَبْصُۜطُﵣ﴾ (Al-Baqarah 2:245) |
Το Dabt είναι το σύνολο των σημαδιών που μπαίνουν στα γράμματα για να δείξουν τα φωνήεντα και τους κανόνες τους. Τα ινδοπακιστανικά αντίτυπα έχουν τις δικές τους συμβάσεις· όποιος τις κατανοεί μπορεί να διαβάσει πολλούς κανόνες από το ίδιο το Μους'χαφ:
| Σημάδι | Σημασία | Παράδειγμα |
|---|---|---|
| Σουκούν (τζαζμ) πάνω από γράμμα | Το γράμμα είναι άφωνο. Γράφεται σε κάθε άφωνο Nun· ο κανόνας γνωρίζεται από το επόμενο γράμμα | ﴿أَنۡعَمۡتَ﴾ (Al-Fatihah 1:7) ﴿مِن قَبۡلُۖ﴾ (Al-Baqarah 2:25) |
| Σάντα στο γράμμα μετά από άφωνο | Idgham (الإِدْغَام) | ﴿مِن رَّبِّهِمۡۖ﴾ (Al-Baqarah 2:5) ﴿مَن يَقُولُ﴾ (Al-Baqarah 2:8) |
| Μικρό Mim | Iqlab | ﴿مِنۢ بَعۡدِ﴾ (Al-Baqarah 2:27) |
| Μικρό όρθιο Alif | Alif του μαντ που προφέρεται αλλά δεν γράφεται | ﴿مَٰلِكِ﴾ (Al-Fatihah 1:4) |
| Ανεστραμμένη ντάμμα | Σίλα του αντωνυμικού Ha' με Waw | ﴿إِنَّهُۥ هُوَ﴾ (Al-Isra 17:1) |
| Όρθια κάσρα | Σίλα του αντωνυμικού Ha' με Ya | ﴿مِيثَٰقِهِۦ﴾ (Al-Baqarah 2:27) |
| Το σημάδι του μαντ | Μαντ μακρύτερο από το φυσικό. Ορισμένα ινδοπακιστανικά αντίτυπα γράφουν μικρό μαντ για το μουνφασίλ και μεγάλο για το μουττασίλ και το λάζιμ· αυτή η έκδοση χρησιμοποιεί ένα σημάδι για όλα | ﴿ٱلضَّآلِّينَ﴾ (Al-Fatihah 1:7) ﴿بِمَآ أُنزِلَ﴾ (Al-Baqarah 2:4) |
| Μικρό Nun | Nun που παραλείπεται στη γραφή αλλά προφέρεται | ﴿نُـۨجِي﴾ (Al-Anbya 21:88) |
| Γράμμα χωρίς φωνήεν και χωρίς σημάδι | Περιττό, δεν προφέρεται | ﴿عَصَواْ وَّكَانُواْ﴾ (Al-Baqarah 2:61) |
| Σημάδι | Σημασία | Παράδειγμα |
|---|---|---|
| Σουκούν (τζαζμ) πάνω από γράμμα | Το γράμμα είναι άφωνο. Γράφεται σε κάθε άφωνο Nun· ο κανόνας γνωρίζεται από το επόμενο γράμμα | ﴿اَنْعَمْتَ﴾ (Al-Fatihah 1:7) ﴿مِنْ قَبْلُ﴾ (Al-Baqarah 2:25) |
| Σάντα στο γράμμα μετά από άφωνο | Idgham (الإِدْغَام) | ﴿مِنْ رَّبِّهِمْﵯ﴾ (Al-Baqarah 2:5) ﴿مَنْ يَّقُوْلُ﴾ (Al-Baqarah 2:8) |
| Μικρό Mim | Iqlab | ﴿مِنْۢ بَعْدِ﴾ (Al-Baqarah 2:27) |
| Μικρό όρθιο Alif | Alif του μαντ που προφέρεται αλλά δεν γράφεται | ﴿مٰلِكِ﴾ (Al-Fatihah 1:4) |
| Ανεστραμμένη ντάμμα | Σίλα του αντωνυμικού Ha' με Waw | ﴿اِنَّهٗ هُوَ﴾ (Al-Isra 17:1) |
| Όρθια κάσρα | Σίλα του αντωνυμικού Ha' με Ya | ﴿مِيْثَاقِهٖﵣ﴾ (Al-Baqarah 2:27) |
| Το σημάδι του μαντ | Μαντ μακρύτερο από το φυσικό. Ορισμένα ινδοπακιστανικά αντίτυπα γράφουν μικρό μαντ για το μουνφασίλ και μεγάλο για το μουττασίλ και το λάζιμ· αυτή η έκδοση χρησιμοποιεί ένα σημάδι για όλα | ﴿الضَّآلِّيْنَ﴾ (Al-Fatihah 1:7) ﴿بِمَآ اُنْزِلَ﴾ (Al-Baqarah 2:4) |
| Μικρό Nun | Nun που παραλείπεται στη γραφή αλλά προφέρεται | ﴿نُۨجِي﴾ (Al-Anbya 21:88) |
| Γράμμα χωρίς φωνήεν και χωρίς σημάδι | Περιττό, δεν προφέρεται | ﴿عَصَوْا وَّكَانُوْا﴾ (Al-Baqarah 2:61) |
Πηγές: Al-Marsafi, Hidayat al-Qari ila Tajwid Kalam al-Bari: علامات الضبط; Ibn al-Jazari, an-Nashr fi al-Qira'at al-'Ashr: باب الوقف على مرسوم الخط.