Takrif
Hamzat al-Qat' (هَمْزَة القَطْع) disebut ketika memulakan dan ketika wasal; dalam Mushaf ia mempunyai kepala 'Ain kecil (ء), seperti pada ﴿أَنۡعَمۡتَ﴾ (Al-Fatihah 1:7). Hamzat al-Wasl (هَمْزَة الوَصْل) ialah hamzah tambahan yang membolehkan memulakan dengan huruf mati; ia disebut ketika memulakan dan gugur ketika wasal; tandanya dalam Mushaf ialah kepala Sad kecil di atas Alif (ٱ).
Hamzat al-Qat' disebut ketika memulakan dan ketika wasal; dalam Mushaf Indo Pak ia ditulis sebagai Alif yang membawa barisnya, seperti pada ﴿اَنْعَمْتَ﴾ (Al-Fatihah 1:7). Hamzat al-Wasl ialah hamzah tambahan yang membolehkan memulakan dengan huruf mati; ia disebut ketika memulakan dan gugur ketika wasal; dalam mushaf ini ia ialah Alif kosong tanpa baris dan tanpa tanda.
Tempatnya dan barisnya ketika memulakan
| Di mana | Baris ketika memulakan | Contoh |
|---|---|---|
| Alif lam ta'rif | Sentiasa fathah | ﴿ٱلۡحَمۡدُاَلْحَمْدُ﴾ (Al-Fatihah 1:2) |
| Fi'il: amar fi'il tiga huruf; madi, amar dan masdar fi'il lima dan enam huruf | Dammah jika huruf ketiga fi'il berbaris dammah asli; kasrah jika berbaris kasrah atau fathah | ﴿ٱدۡخُلُواْادْخُلُوْا﴾ (Al-Baqarah 2:58) ﴿ٱضۡرِباضْرِبْ﴾ (Al-Baqarah 2:60) ﴿ٱذۡهَبۡاِذْهَبْ﴾ (Taha 20:24) ﴿وَٱسۡتَغۡفِرۡهُۚوَاسْتَغْفِرْهُﵫ﴾ (An-Nasr 110:3) |
| Sepuluh isim sama'i dan masdar fi'il lima dan enam huruf | Kasrah | ﴿ٱبۡنُ مَرۡيَمَابْنُ مَرْيَمَ﴾ (An-Nisa 4:171) ﴿ٱبۡنَتَ عِمۡرَٰنَابْنَتَ عِمْرٰنَ﴾ (At-Tahrim 66:12) ﴿ٱمۡرُؤٌاْامْرُؤٌا﴾ (An-Nisa 4:176) ﴿ٱثۡنَانِاثْنٰنِ﴾ (Al-Ma'idah 5:106) ﴿ٱسۡمَاسْمَ﴾ (Al-A'la 87:1) |
Isim yang disebut penyair ialah: ابن، ابنة، امرؤ، اثنان، امرأة، اسم، اثنتان. Dikecualikan fi'il yang huruf ketiganya berbaris dammah mendatang; ia dimulakan dengan kasrah, seperti ﴿ٱمۡشُواْامْشُوْا﴾ (Sad 38:6), ﴿ٱقۡضُوٓاْاقْضُوْٓا﴾ (Yunus 10:71), ﴿ٱئۡتُواْائْتُوْا﴾ (Taha 20:64) dan ﴿ٱبۡنُواْابْنُوْا﴾ (Al-Kahf 18:21), kerana baris asal huruf ketiganya ialah kasrah.
Pertemuan dua huruf mati
Jika huruf mad datang sebelum hamzah wasal, ia gugur dalam sebutan ketika wasal tetapi kekal dalam tulisan, seperti pada ﴿وَقَالُواْ ٱتَّخَذَوَقَالُوا اتَّخَذَ﴾ (Al-Baqarah 2:116) dan ﴿فِي ٱلۡأَرۡضِفِي الْاَرْضِﶈ﴾ (Al-Baqarah 2:11). Jika sebelumnya huruf konsonan mati atau tanwin, biasanya ia diberi kasrah, seperti pada ﴿نُوحٌ ٱبۡنَهُۥنُوْحُ اِۨبْنَهٗ﴾ (Hud 11:42); Mim jamak diberi dammah, seperti diterangkan sebelum ini.