Izhar (الإِظْهَار) bermaksud menjelaskan; dari segi istilah ialah menyebut Nun mati atau tanwin dari makhrajnya tanpa tambahan Ghunnah apabila diikuti huruf kerongkong. Enam hurufnya ialah Huruf al-Halq (حُرُوف الحَلْق): Hamzah, Ha', 'Ain, Ha', Ghain dan Kha'. Sebabnya ialah jauhnya makhraj Nun daripada huruf-huruf ini. Bagi Nun ia berlaku dalam satu kalimah atau dua kalimah; bagi tanwin hanya dalam dua kalimah.
Izhar Halqi
مَنۡ ءَامَنَمَنْ اٰمَنَ
Al-Baqarah 2:62
يَنۡهَوۡنَيَنْهَوْنَ
Al-An'am 6:26
مِنۡ عِلۡمٍمِنْ عِلْمٍ
An-Nisa 4:157
مِنۡ حَكِيمٍ حَمِيدٖمِنْ حَكِيْمٍ حَمِيْدٍ
Fussilat 41:42
مِنۡ غِلّٖمِنْ غِلٍّ
Al-A'raf 7:43
مَّنۡ خَشِيَمَنْ خَشِيَ
Qaf 50:33
عَذَابٌ عَظِيمٞعَذَابٌ عَظِيْمٌ
Al-Baqarah 2:7
Tanwin sebelum 'Ain
أَنۡعَمۡتَاَنْعَمْتَ
Al-Fatihah 1:7
مِنۡهُمۡمِنْهُمْ
Al-Baqarah 2:75
Nota
Tandanya dalam Mushaf Madinah: sukun di atas Nun, dan dua tanda tanwin diletakkan tepat bertindih.Nota
Dalam Mushaf Indo Pak, Nun mati sentiasa mempunyai sukun (jazm); izhar dikenali melalui huruf berikutnya yang merupakan huruf kerongkong.