Definicje
Hamzat al-Qat' (هَمْزَة القَطْع) wymawia się zarówno na początku, jak i przy łączeniu; w Mushafie ma małą główkę 'Ayn (ء), jak w ﴿أَنۡعَمۡتَ﴾ (Al-Fatihah 1:7). Hamzat al-Wasl (هَمْزَة الوَصْل) to dodatkowa Hamzah, która pozwala zacząć od niemej litery; wymawia się ją na początku, a przy łączeniu znika; jej znakiem w Mushafie jest mała główka Sad nad Alif (ٱ).
Hamzat al-Qat' wymawia się zarówno na początku, jak i przy łączeniu; w Mushafie indyjsko-pakistańskim jest to Alif z własną samogłoską, jak w ﴿اَنْعَمْتَ﴾ (Al-Fatihah 1:7). Hamzat al-Wasl to dodatkowa Hamzah, która pozwala zacząć od niemej litery; wymawia się ją na początku, a przy łączeniu odpada; w tym Mushafie jest to goły Alif bez samogłoski i bez znaku.
Gdzie występuje i jej samogłoska na początku
| Gdzie | Samogłoska na początku | Przykłady |
|---|---|---|
| Rodzajnik | Zawsze fathah | ﴿ٱلۡحَمۡدُاَلْحَمْدُ﴾ (Al-Fatihah 1:2) |
| Czasowniki: tryb rozkazujący czasowników trzyliterowych; czas przeszły, tryb rozkazujący i rzeczownik odczasownikowy czasowników pięcio- i sześcioliterowych | Damma, jeśli trzecia litera czasownika ma pierwotną dammę; kasrah, jeśli ma kasrah lub fathah | ﴿ٱدۡخُلُواْادْخُلُوْا﴾ (Al-Baqarah 2:58) ﴿ٱضۡرِباضْرِبْ﴾ (Al-Baqarah 2:60) ﴿ٱذۡهَبۡاِذْهَبْ﴾ (Taha 20:24) ﴿وَٱسۡتَغۡفِرۡهُۚوَاسْتَغْفِرْهُﵫ﴾ (An-Nasr 110:3) |
| Dziesięć przekazanych rzeczowników oraz rzeczowniki odczasownikowe czasowników pięcio- i sześcioliterowych | Kasrah | ﴿ٱبۡنُ مَرۡيَمَابْنُ مَرْيَمَ﴾ (An-Nisa 4:171) ﴿ٱبۡنَتَ عِمۡرَٰنَابْنَتَ عِمْرٰنَ﴾ (At-Tahrim 66:12) ﴿ٱمۡرُؤٌاْامْرُؤٌا﴾ (An-Nisa 4:176) ﴿ٱثۡنَانِاثْنٰنِ﴾ (Al-Ma'idah 5:106) ﴿ٱسۡمَاسْمَ﴾ (Al-A'la 87:1) |
Rzeczowniki wymienione przez poetę to: ابن، ابنة، امرؤ، اثنان، امرأة، اسم، اثنتان. Wyjątkiem są czasowniki, których trzecia litera ma tymczasową dammę; zaczynają się one od kasrah, jak ﴿ٱمۡشُواْامْشُوْا﴾ (Sad 38:6), ﴿ٱقۡضُوٓاْاقْضُوْٓا﴾ (Yunus 10:71), ﴿ٱئۡتُواْائْتُوْا﴾ (Taha 20:64) i ﴿ٱبۡنُواْابْنُوْا﴾ (Al-Kahf 18:21), ponieważ pierwotną samogłoską trzeciej litery jest kasrah.
Spotkanie dwóch liter niemych
Jeśli litera Madd stoi przed Hamzat al-Wasl, przy łączeniu znika z wymowy, ale pozostaje w piśmie, jak w ﴿وَقَالُواْ ٱتَّخَذَوَقَالُوا اتَّخَذَ﴾ (Al-Baqarah 2:116) i ﴿فِي ٱلۡأَرۡضِفِي الْاَرْضِﶈ﴾ (Al-Baqarah 2:11). Jeśli poprzedza ją niema spółgłoska lub Tanwin, zwykle otrzymuje kasrah, jak w ﴿نُوحٌ ٱبۡنَهُۥنُوْحُ اِۨبْنَهٗ﴾ (Hud 11:42); Mim liczby mnogiej otrzymuje dammę, jak wyjaśniono wcześniej.