Idgham (الإِدْغَام) oznacza wprowadzenie; technicznie niema litera spotyka literę z samogłoską tak, że stają się jedną podwojoną literą drugiego rodzaju. Jego sześć liter zebrano w يَرْمُلُون, a ma on dwa rodzaje:
Idgham bi-Ghunnah
W czterech literach zebranych w يَنْمُو: Ya, Nun, Mim i Waw. Przy Nun i Mim jest to Idgham Kamil (الإِدْغَام الكَامِل), ponieważ znika zarówno Nun, jak i jego cecha, a Ghunnah należy do litery, w którą następuje zlanie. Przy Waw i Ya jest to Idgham Naqis (الإِدْغَام النَّاقِص), ponieważ Nun znika, ale jego cecha, Ghunnah, pozostaje.
Idgham bila Ghunnah
W dwóch literach, Lam i Ra'. Jest to zlanie całkowite, w którym znikają zarówno Nun, jak i Ghunnah.
Warunek i wyjątki
Idgham wymaga dwóch słów. Jeśli nieme Nun i Waw lub Ya występują w jednym słowie, obowiązuje Izhar Mutlaq (الإِظْهَار المُطْلَق), aby słowa nie pomylić z rdzeniem o podwojonej literze. Dzieje się tak tylko w czterech słowach: ﴿ٱلدُّنۡيَاۖالدُّنْيَاﵐ﴾ (Al-Baqarah 2:85), ﴿بُنۡيَٰنٞبُنْيَانٌ﴾ (As-Saf 61:4), ﴿قِنۡوَانٞقِنْوَانٌ﴾ (Al-An'am 6:99) i ﴿صِنۡوَانٞصِنْوَانٌ﴾ (Ar-Ra'd 13:4), jak mówi poeta: „z wyjątkiem jednego słowa, jak w dunya”.
Wyjątkami u Hafsa drogą ash-Shatibiyyah są też: Nun w ﴿يسٓ ١يٰسٓ ١﴾ (Ya-Sin 36:1) ﴿وَٱلۡقُرۡءَانِ ٱلۡحَكِيمِ ٢وَالْقُرْاٰنِ الْحَكِيْمِ ٢﴾ (Ya-Sin 36:2) i w ﴿نٓۚ وَٱلۡقَلَمِنٓ وَالْقَلَمِ﴾ (Al-Qalam 68:1), czytane z Izhar; oraz Nun w ﴿مَنۡۜ رَاقٖمَنْﶌ رَاقٍ﴾ (Al-Qiyamah 75:27), z powodu Sakt (السَّكْت) na nim.