Online Quran
PolskiPL
Wybierz język

Zasady tajweed

Podwojone Nun i Mim oraz stopnie Ghunnah

Zebrał i opracował: Syed Abdul Salam

Recenzja naukowa tekstu oryginalnego: Dr. Uzma, Imam Syed Siraj Munir

To tłumaczenie opiera się na sprawdzonym przez uczonych tekście arabskim, urdu i angielskim.

Aktualizacja:

Pismo Koranu:
Przewodnik po kolorach

W przykładach z Koranu zabarwiono tylko litery, których dotyczy zasada; reszta słowa pozostaje czarna. Każdy kolor ma w całej książce jedno stałe znaczenie:

Ghunnah: Ikhfa', Iqlab, Idgham bi-Ghunnah, podwojone Nun i Mim
Izhar: Halqi, Shafawi, Qamari
Litera zapisana, lecz niewymawiana, albo całkowicie zlana bez Ghunnah
Qalqalah
Madd na dwa takty: Tabi'i, Badal, Silah Sughra, 'Iwad
Madd na cztery lub pięć taktów: Muttasil, Munfasil, Silah Kubra
Madd Lazim na sześć taktów
Madd na 2, 4 lub 6 taktów: 'Arid li-s-Sukun i Lin przy zatrzymaniu
Tafkhim (ciężkie)
Tarqiq (lekkie)
Litera omawiana w przykładzie
Przypadki szczególne: Sakt, Imalah, Tashil, Ishmam
Z al-Muqaddimah al-Jazariyyah
٦٢وَأَظْهِرِ الْغُنَّةَ مِنْ نُونٍ وَمِنْمِيمٍ إِذَا مَا شُدِّدَا وَأَخْفِيَنْ

Ghunnah

Ghunnah (الغُنَّة) to dźwięk nosowy wpisany w Nun i Mim, pochodzący z Khayshum (الخَيْشُوم), bez udziału języka. Gdy zaciśnie się nos, ustaje. Jest to trwała cecha Nun i Mim, łącznie z Tanwin.

Podwojone Nun i Mim

Poeta nakazuje w pełni ukazywać Ghunnah w podwojonym Nun lub Mim, czyli utrzymywać ją przez dwa takty, w środku lub na końcu słowa, przy łączeniu lub zatrzymaniu. Każde nazywa się podwojoną literą Ghunnah.

Podwojone Nun i Mim
ٱلنَّاسِالنَّاسِ
An-Nas 114:1
إِنَّ ٱلَّذِينَاِنَّ الَّذِيْنَ
Al-Baqarah 2:6
عَمَّعَمَّ
An-Naba 78:1
ثُمَّ يُمِيتُكُمۡثُمَّ يُمِيْتُكُمْ
Al-Baqarah 2:28
ثُمَّ إِلَيۡهِثُمَّ اِلَيْهِ
Al-Baqarah 2:28
ٱلۡيَمِّالْيَمِّ
Taha 20:78

Stopnie Ghunnah

Ghunnah ma pięć stopni: najpełniejsza przy podwojeniu, potem przy zlaniu, potem przy ukryciu (łącznie z Iqlab); w tych trzech utrzymuje się ją przez dwa takty. Potem w niemej literze wyraźnej, potem w literze z samogłoską; w tych dwóch jest tylko podstawowa Ghunnah, która nigdy nie opuszcza litery.

Podwojona﴿ٱلنَّاسِ﴾ (An-Nas 114:1)
Zlana﴿مَن يَقُولُ﴾ (Al-Baqarah 2:8)
Ukryta (łącznie z Iqlab)﴿مِن قَبۡلُۖ﴾ (Al-Baqarah 2:25)
Niema i wyraźna﴿أَنۡعَمۡتَ﴾ (Al-Fatihah 1:7)
Z samogłoską, niepodwojona﴿نَعۡبُدُ﴾ (Al-Fatihah 1:5)
Podwojona﴿النَّاسِ﴾ (An-Nas 114:1)
Zlana﴿مَنْ يَّقُوْلُ﴾ (Al-Baqarah 2:8)
Ukryta (łącznie z Iqlab)﴿مِنْ قَبْلُ﴾ (Al-Baqarah 2:25)
Niema i wyraźna﴿اَنْعَمْتَ﴾ (Al-Fatihah 1:7)
Z samogłoską, niepodwojona﴿نَعْبُدُ﴾ (Al-Fatihah 1:5)
Częsty błąd
Błędem jest pomijanie Ghunnah w literze podwojonej, przeciąganie jej ponad dwa takty lub dodawanie Ghunnah do wyraźnego niemego Nun.
Źródła: Ibn al-Jazari, al-Muqaddimah al-Jazariyyah, wers 62; Ibn al-Jazari, an-Nashr fi al-Qira'at al-'Ashr: الكلام على الغنة; Al-Marsafi, Hidayat al-Qari ila Tajwid Kalam al-Bari: مراتب الغنة.