Online Quran
ShqipSQ
Zgjidhni një gjuhë

Rregullat e Texhvidit

Nuni dhe Mimi me shedde, dhe shkallët e Ghunnah

Përpiluar dhe redaktuar nga: Sejjid Abdul Salam

Rishikimi shkencor i tekstit origjinal: Dr. Uzma, Imam Sejjid Siraj Munir

Ky përkthim bazohet në tekstin arabisht, urdu dhe anglisht të rishikuar nga dijetarë.

Përditësuar:

Shkrimi i Mushafit:
Udhëzuesi i ngjyrave

Në shembujt kuranorë ngjyrosen vetëm shkronjat për të cilat zbatohet rregulli; pjesa tjetër e fjalës mbetet e zezë. Çdo ngjyrë ka një kuptim të vetëm e të qëndrueshëm në gjithë librin:

Ghunnah: Ikhfa', Iqlab, Idgham bi-Ghunnah, Nuni dhe Mimi me shedde
Izhar: Halqi, Shafawi, Qamari
Shkronjë që shkruhet, por nuk shqiptohet, ose bashkohet plotësisht pa Ghunnah
Qalqalah
Madd me dy kohë: Tabi'i, Badal, Silah Sughra, 'Iwad
Madd me katër ose pesë kohë: Muttasil, Munfasil, Silah Kubra
Madd Lazim me gjashtë kohë
Madd me 2, 4 ose 6 kohë: 'Arid li-s-Sukun dhe Lin gjatë ndalimit
Tafkhim (i trashë)
Tarqiq (i hollë)
Shkronja që studiohet në shembull
Raste të veçanta: Sakt, Imalah, Tashil, Ishmam
Nga El Mukaddime el Xhezerijje
٦٢وَأَظْهِرِ الْغُنَّةَ مِنْ نُونٍ وَمِنْمِيمٍ إِذَا مَا شُدِّدَا وَأَخْفِيَنْ

Ghunnah

Ghunnah (الغُنَّة) është një tingull hundor i ngulitur te Nun dhe Mim, që del nga Khayshum (الخَيْشُوم), pa veprim të gjuhës. Nëse shtrëngohet hunda, ndalet. Është cilësi e përhershme e Nun dhe Mim, përfshirë tenvinin.

Nuni dhe Mimi me shedde

Poeti urdhëron që Ghunnah të shfaqet plotësisht te Nuni ose Mimi me shedde, domethënë të mbahet dy kohë, në mes ose në fund të fjalës, në lidhje ose në ndalim. Secili quhet shkronjë e Ghunnah me shedde.

Nuni dhe Mimi me shedde
ٱلنَّاسِالنَّاسِ
An-Nas 114:1
إِنَّ ٱلَّذِينَاِنَّ الَّذِيْنَ
Al-Baqarah 2:6
عَمَّعَمَّ
An-Naba 78:1
ثُمَّ يُمِيتُكُمۡثُمَّ يُمِيْتُكُمْ
Al-Baqarah 2:28
ثُمَّ إِلَيۡهِثُمَّ اِلَيْهِ
Al-Baqarah 2:28
ٱلۡيَمِّالْيَمِّ
Taha 20:78

Shkallët e Ghunnah

Ghunnah ka pesë shkallë: më e plota kur është me shedde, pastaj kur bashkohet, pastaj kur fshihet (përfshirë iklabin); në këto tri mbahet dy kohë. Pastaj te shkronja sakine e qartë, pastaj te shkronja me zanore; në këto dy ka vetëm Ghunnah bazë që nuk e lë kurrë shkronjën.

Me shedde﴿ٱلنَّاسِ﴾ (An-Nas 114:1)
E bashkuar﴿مَن يَقُولُ﴾ (Al-Baqarah 2:8)
E fshehur (përfshirë iklabin)﴿مِن قَبۡلُۖ﴾ (Al-Baqarah 2:25)
Sakine dhe e qartë﴿أَنۡعَمۡتَ﴾ (Al-Fatihah 1:7)
Me zanore, pa shedde﴿نَعۡبُدُ﴾ (Al-Fatihah 1:5)
Me shedde﴿النَّاسِ﴾ (An-Nas 114:1)
E bashkuar﴿مَنْ يَّقُوْلُ﴾ (Al-Baqarah 2:8)
E fshehur (përfshirë iklabin)﴿مِنْ قَبْلُ﴾ (Al-Baqarah 2:25)
Sakine dhe e qartë﴿اَنْعَمْتَ﴾ (Al-Fatihah 1:7)
Me zanore, pa shedde﴿نَعْبُدُ﴾ (Al-Fatihah 1:5)
Gabim i zakonshëm
Është gabim të hiqet Ghunnah te shkronja me shedde, të zgjatet përtej dy kohëve, ose t'i shtohet Ghunnah një Nuni sakin të qartë.
Burimet: Ibn al-Jazari, al-Muqaddimah al-Jazariyyah, varg 62; Ibn al-Jazari, an-Nashr fi al-Qira'at al-'Ashr: الكلام على الغنة; Al-Marsafi, Hidayat al-Qari ila Tajwid Kalam al-Bari: مراتب الغنة.