To Madd, bez którego sama litera nie istnieje, i nie potrzebuje przyczyny takiej jak Hamzah czy sukun. Trwa dwa takty, przy łączeniu i przy zatrzymaniu. Do niego należą:
- Madd al-'Iwad (مَدّ العِوَض): zatrzymanie na Tanwin z fathah przez zamianę go w Alif, jak przy zatrzymaniu na ﴿عَلِيمًا حَكِيمٗاعَلِيْمًا حَكِيْمًا﴾ (An-Nisa 4:17).
- Silah Sughra (الصِّلَة الصُّغْرَى): wydłużenie zaimkowego Ha' między dwiema literami z samogłoską bez następującej Hamzah, jak w ﴿إِنَّهُۥ هُوَاِنَّهٗ هُوَ﴾ (Al-Isra 17:1). Szczegóły w rozdziale o Ha' al-Kinayah.
- Madd at-Tamkin (مَدّ التَّمْكِين): Ya Madd po podwojonym Ya z kasrah, jak w ﴿حُيِّيتُمحُيِّيْتُمْ﴾ (An-Nisa 4:86).
- Litery początkowe sur zebrane w حيٌّ طَهُرَ, jak wyjaśniono poniżej.