Gdy dwie litery spotykają się w piśmie i wymowie, mają cztery nazwy zależnie od relacji ich makhraju i cech:
| Nazwa | Definicja | Przykład |
|---|---|---|
| Mithlayn (المِثْلَان) | Ten sam makhraj i te same cechy: ta sama litera dwa razy | ﴿ٱضۡرِب بِّعَصَاكَاضْرِبْ بِّعَصَاكَ﴾ (Al-Baqarah 2:60) |
| Mutajanisayn (المُتَجَانِسَان) | Ten sam makhraj, różne cechy | ﴿قَد تَّبَيَّنَقَدْ تَّبَيَّنَ﴾ (Al-Baqarah 2:256) |
| Mutaqaribayn (المُتَقَارِبَان) | Bliskie makhrajem lub cechą | ﴿وَقُل رَّبِّوَقُلْ رَّبِّ﴾ (Al-Isra 17:80) |
| Mutaba'idayn (المُتَبَاعِدَان) | Odległe makhrajem, różne cechy | ﴿نَعۡبُدُنَعْبُدُ﴾ (Al-Fatihah 1:5) |
Każdy ma trzy rodzaje: saghir (mały), gdy pierwsza jest niema, a druga z samogłoską; kabir (duży), gdy obie mają samogłoski; mutlaq (absolutny), gdy pierwsza ma samogłoskę, a druga jest niema. U Hafsa zlanie występuje głównie w rodzaju saghir; w rodzaju kabir podstawową zasadą jest Izhar, z wyjątkiem kilku słów; w rodzaju mutlaq nie ma zlania.
Mithlayn Saghir
Litera niema musi zlać się z tą samą literą z samogłoską, w jednym słowie lub między dwoma, jak mówi poeta: „pierwsza z dwóch liter jednakowych lub o tym samym makhraju, jeśli niema, zlewa się”.
Wyjątki
- Gdy pierwsza jest literą Madd: nie zlewa się, lecz wydłuża, potem wymawia się drugą, jak mówi poeta: „i wymów wyraźnie fi yawm i qalu wa-hum”: ﴿قَالُواْ وَهُمۡقَالُوْا وَهُمْ﴾ (Ash-Shu'ara 26:96) i ﴿فِي يَوۡمٖفِيْ يَوْمٍ﴾ (Al-Ma'arij 70:4).
- Ha' pauzy w ﴿مَالِيَهۡۜمَالِيَهْ﴾ (Al-Haqqah 69:28) z ﴿هَلَكَهَلَكَ﴾ (Al-Haqqah 69:29): Hafs ma przy łączeniu dwa sposoby: Izhar z lekkim Sakt (السَّكْت) albo Idgham.
Mutajanisayn Saghir
U Hafsa zlewa się w następujących przypadkach, a w pozostałych wymawia wyraźnie:
| Litery | Przykłady | Rodzaj |
|---|---|---|
| ت ← د | ﴿أُجِيبَت دَّعۡوَتُكُمَااُجِيْبَتْ دَّعْوَتُكُمَا﴾ (Yunus 10:89) ﴿أَثۡقَلَت دَّعَوَااَثْقَلَتْ دَّعَوَا﴾ (Al-A'raf 7:189) | Całkowite |
| ت ← ط | ﴿وَقَالَت طَّآئِفَةٞوَقَالَتْ طَّآئِفَةٌ﴾ (Ali 'Imran 3:72) ﴿وَدَّت طَّآئِفَةٞوَدَّتْ طَّآئِفَةٌ﴾ (Ali 'Imran 3:69) | Całkowite |
| د ← ت | ﴿قَد تَّبَيَّنَقَدْ تَّبَيَّنَ﴾ (Al-Baqarah 2:256) ﴿عَبَدتُّمۡعَبَدْتُّمْ﴾ (Al-Kafirun 109:4) | Całkowite |
| ث ← ذ | ﴿يَلۡهَثۚ ذَّٰلِكَيَلْهَثْﵧ ذٰلِكَ﴾ (Al-A'raf 7:176) | Całkowite |
| ذ ← ظ | ﴿إِذ ظَّلَمُوٓاْاِذْ ظَّلَمُوْٓا﴾ (An-Nisa 4:64) | Całkowite |
| ب ← م | ﴿ٱرۡكَب مَّعَنَاارْكَبْ مَّعَنَا﴾ (Hud 11:42) | Całkowite |
| ط ← ت | ﴿بَسَطتَبَسَطْتَّ﴾ (Al-Ma'idah 5:28) ﴿أَحَطتُاَحَطْتُّ﴾ (An-Naml 27:22) ﴿فَرَّطتُمۡفَرَّطْتُّمْ﴾ (Yusuf 12:80) | Niepełne: Itbaq i Isti'la' Ta' pozostają |
Mutaqaribayn Saghir
U Hafsa: nieme Lam zlewa się z Ra', jak w ﴿وَقُل رَّبِّوَقُلْ رَّبِّ﴾ (Al-Isra 17:80) i ﴿بَل رَّفَعَهُۢبَلْ رَّفَعَهُ﴾ (An-Nisa 4:158), z wyjątkiem ﴿بَلۡۜ رَانَبَلْﶌ رَانَ﴾ (Al-Mutaffifin 83:14) z powodu Sakt. Nieme Qaf zlewa się z Kaf w ﴿نَخۡلُقكُّمنَخْلُقْكُّمْ﴾ (Al-Mursalat 77:20), na dwa sposoby: zlanie całkowite, preferowane, i niepełne, przy którym pozostaje Isti'la' Qaf, jak mówi poeta: „a różnica wystąpiła w nakhluqkum”. Zlanie niemego Nun z Lam i Ra' również tu należy.
Gdzie wymagana jest wyrazistość
Poeta ostrzegał przed słowami, w które może wkraść się zlanie, ponieważ litery są bliskie; trzeba je wymawiać wyraźnie:
Rodzaj kabir u Hafsa
U Hafsa podstawową zasadą w rodzaju kabir jest Izhar; zlanie występuje w kilku słowach, takich jak ﴿لَا تَأۡمَ۬نَّالَا تَاْمَنَّا﴾ (Yusuf 12:11) z Ishmam (الإِشْمَام) lub Rawm (الرَّوْم), jak wyjaśniono dalej, ﴿مَا مَكَّنِّيمَا مَكَّنِّيْ﴾ (Al-Kahf 18:95), ﴿فَنِعِمَّافَنِعِمَّا﴾ (Al-Baqarah 2:271) i ﴿أَتُحَٰٓجُّوٓنِّياَتُحَآجُّوْٓنِّيْ﴾ (Al-An'am 6:80).