Idgham (الإِدْغَام), sokmak demektir; terim olarak, sakin bir harfin harekeli bir harfle karşılaşıp ikinci türden tek bir şeddeli harf hâline gelmesidir. Altı harfi يَرْمُلُون kelimesinde toplanmıştır ve iki çeşittir:
Idgham bi-Ghunnah
يَنْمُو kelimesinde toplanan dört harfte: Ya, Nun, Mim ve Waw. Nun ve Mim ile Idgham Kamil (الإِدْغَام الكَامِل) olur, çünkü hem Nun hem sıfatı kaybolur ve Ghunnah idğam edilen harfe aittir. Waw ve Ya ile Idgham Naqis (الإِدْغَام النَّاقِص) olur, çünkü Nun kaybolur ama sıfatı olan Ghunnah kalır.
Idgham bila Ghunnah
İki harfte, Lam ve Ra''da. Hem Nun'un hem Ghunnah'nın kaybolduğu tam bir idğamdır.
Şartı ve istisnaları
İdğam iki kelime gerektirir. Sakin Nun ile Waw veya Ya tek kelimede bulunursa, kelime şeddeli bir kökle karışmasın diye Izhar Mutlaq (الإِظْهَار المُطْلَق) gerekir. Bu yalnızca dört kelimede olur: ﴿ٱلدُّنۡيَاۖالدُّنْيَاﵐ﴾ (Al-Baqarah 2:85), ﴿بُنۡيَٰنٞبُنْيَانٌ﴾ (As-Saf 61:4), ﴿قِنۡوَانٞقِنْوَانٌ﴾ (Al-An'am 6:99) ve ﴿صِنۡوَانٞصِنْوَانٌ﴾ (Ar-Ra'd 13:4); şairin dediği gibi: "tek kelime içinde hariç, dunya gibi."
Şâtıbiyye tarikiyle Hafs'ta şunlar da istisnadır: ﴿يسٓ ١يٰسٓ ١﴾ (Ya-Sin 36:1) ﴿وَٱلۡقُرۡءَانِ ٱلۡحَكِيمِ ٢وَالْقُرْاٰنِ الْحَكِيْمِ ٢﴾ (Ya-Sin 36:2) ve ﴿نٓۚ وَٱلۡقَلَمِنٓ وَالْقَلَمِ﴾ (Al-Qalam 68:1) içindeki Nun, izhar ile okunur; ﴿مَنۡۜ رَاقٖمَنْﶌ رَاقٍ﴾ (Al-Qiyamah 75:27) içindeki Nun ise üzerindeki Sakt (السَّكْت) sebebiyle.