Ha' al-Kinayah (هَاء الكِنَايَة) er aukalega Ha'-ið sem vísar til eins fjarstadds karlmanns, fest við nafnorð, sagnorð og smáorð. Lenging þess kallast Silah (الصِّلَة): á eftir Ha' með dammah kemur lítið Waw og á eftir Ha' með kasrah lítið Ya, með vissum skilyrðum.
Fjórar aðstæður þess
| Aðstæður | Regla | Dæmi |
|---|---|---|
| Milli tveggja stafa með sérhljóði | Lengt: Silah Sughra í tvö slög; fylgi Hamzah, Silah Kubra í 4 eða 5 | ﴿إِنَّهُۥ هُوَاِنَّهٗ هُوَ﴾ (Al-Isra 17:1) ﴿مَالَهُۥٓ أَخۡلَدَهُۥمَالَهٗٓ اَخْلَدَهٗ﴾ (Al-Humazah 104:3) |
| Milli tveggja þögulla stafa | Ekki lengt | ﴿فِيهِ ٱلۡقُرۡءَانُفِيْهِ الْقُرْاٰنُ﴾ (Al-Baqarah 2:185) |
| Sérhljóð á undan, þögult á eftir | Ekki lengt | ﴿لَهُ ٱلۡمُلۡكُلَهُ الْمُلْكُ﴾ (At-Taghabun 64:1) |
| Þögult á undan, sérhljóð á eftir | Ekki lengt hjá Hafs | ﴿فِيهِۛ هُدٗىفِيْهِﶎ هُدًي﴾ (Al-Baqarah 2:2) |
Reglan: Ha' er lengt þegar það stendur milli tveggja stafa með sérhljóði, annars ekki. Við stöðvun er aldrei Silah; stöðvað er á þöglu Ha'.
Undantekningar hjá Hafs
- ﴿يَرۡضَهُ لَكُمۡۗيَرْضَهُ لَكُمْﵧ﴾ (Az-Zumar 39:7): Ha' stendur milli tveggja stafa með sérhljóði en er ekki lengt; aðeins stutt dammah.
- ﴿أَرۡجِهۡاَرْجِهْ﴾ (Al-A'raf 7:111) í al-A'raf og ash-Shu'ara', og ﴿فَأَلۡقِهۡفَاَلْقِهْ﴾ (An-Naml 27:28): Ha' er þögult.
- ﴿فِيهِۦ مُهَانًافِيْهٖ مُهَانًا﴾ (Al-Furqan 25:69): þögull stafur fer á undan, samt er það lengt.
- ﴿وَيَتَّقۡهِوَيَتَّقْهِ﴾ (An-Nur 24:52): Ha' hefur kasrah án Silah, á eftir þöglu Qaf.
- ﴿أَنسَىٰنِيهُاَنْسٰىنِيْهُ﴾ (Al-Kahf 18:63) og ﴿عَلَيۡهُ ٱللَّهَعَلَيْهُ اللّٰهَ﴾ (Al-Fath 48:10): hjá Hafs hefur Ha' dammah, ólíkt hinni venjulegu kasrah.
Heimildir: Ibn al-Jazari, an-Nashr fi al-Qira'at al-'Ashr: باب هاء الكناية; Al-Marsafi, Hidayat al-Qari ila Tajwid Kalam al-Bari: هاء الكناية وأحكامها.