از مقدمهٔ جزریه
٩٤وَرَحْمَتُ الزُّخْرُفِ بِالتَّا زَبَرَهْالَاعْرَافِ رُومٍ هُودٍ كَافِ الْبَقَرَهْ
٩٥نِعْمَتُهَا ثَلَاثُ نَحْلٍ إِبْرَهَمْمَعًا أَخِيرَاتٌ عُقُودُ الثَّانِ هَمّْ
٩٦لُقْمَانُ ثُمَّ فَاطِرٌ كَالطُّورِعِمْرَانَ لَعْنَتَ بِهَا وَالنُّورِ
٩٧وَامْرَأَتٌ يُوسُفَ عِمْرَانَ الْقَصَصْتَحْرِيمَ مَعْصِيَتْ بِقَدْ سَمِعْ يُخَصّْ
٩٨شَجَرَتَ الدُّخَانِ سُنَّتْ فَاطِرِكُلًّا وَالَانْفَالِ وَحَرْفِ غَافِرِ
٩٩قُرَّتُ عَيْنٍ جَنَّتٌ فِي وَقَعَتْفِطْرَتْ بَقِيَّتْ وَابْنَتْ وَكَلِمَتْ
١٠٠أَوْسَطَ الَاعْرَافِ وَكُلُّ مَا اخْتُلِفْجَمْعًا وَفَرْدًا فِيهِ بِالتَّاءِ عُرِفْ
پایان مؤنث اسم‌ها معمولاً به صورت «التَّاء المَرْبُوطَة» (ة) نوشته می‌شود و در وقف هاء خوانده می‌شود. در جاهای معینی از مصحف به صورت «التَّاء المَفْتُوحَة» (ت) نوشته شده و حفص به پیروی از رسم بر آن‌ها با تاء وقف می‌کند. این‌ها جاهایی است که ناظم گرد آورده است:
| کلمه | جاها | کجا | مثال |
|---|---|---|---|
| رحمت | ۷ | Al-Baqarah 2:218, Al-A'raf 7:56, Hud 11:73, Maryam 19:2, Ar-Rum 30:50, Az-Zukhruf 43:32 (دو بار) | رَحۡمَتَ ٱللَّهِۚ |
| نعمت | ۱۱ | Al-Baqarah 2:231, Ali 'Imran 3:103, Al-Ma'idah 5:11, Ibrahim 14:28, Ibrahim 14:34, An-Nahl 16:72, An-Nahl 16:83, An-Nahl 16:114, Luqman 31:31, Fatir 35:3, At-Tur 52:29 | نِعۡمَتَ ٱللَّهِ |
| امرأت | ۷ | Ali 'Imran 3:35, Yusuf 12:30, Yusuf 12:51, Al-Qasas 28:9, At-Tahrim 66:10 (دو بار), At-Tahrim 66:11 | ٱمۡرَأَتُ عِمۡرَٰنَ |
| سنت | ۵ | Al-Anfal 8:38, Fatir 35:43 (سه بار), Ghafir 40:85 | سُنَّتُ ٱلۡأَوَّلِينَ |
| لعنت | ۲ | Ali 'Imran 3:61, An-Nur 24:7 | لَعۡنَتَ ٱللَّهِ |
| معصيت | ۲ | Al-Mujadila 58:8, Al-Mujadila 58:9 | وَمَعۡصِيَتِ ٱلرَّسُولِۖ |
| شجرت | ۱ | Ad-Dukhan 44:43 | شَجَرَتَ ٱلزَّقُّومِ |
| قرت | ۱ | Al-Qasas 28:9 | قُرَّتُ عَيۡنٖ |
| جنت | ۱ | Al-Waqi'ah 56:89 | وَجَنَّتُ نَعِيمٖ |
| فطرت | ۱ | Ar-Rum 30:30 | فِطۡرَتَ ٱللَّهِ |
| بقيت | ۱ | Hud 11:86 | بَقِيَّتُ ٱللَّهِ |
| ابنت | ۱ | At-Tahrim 66:12 | ٱبۡنَتَ عِمۡرَٰنَ |
| كلمت | ۱ | Al-A'raf 7:137 | كَلِمَتُ رَبِّكَ |
| کلمه | جاها | کجا | مثال |
|---|---|---|---|
| رحمت | ۷ | Al-Baqarah 2:218, Al-A'raf 7:56, Hud 11:73, Maryam 19:2, Ar-Rum 30:50, Az-Zukhruf 43:32 (دو بار) | رَحْمَتَ اللّٰهِﵧ |
| نعمت | ۱۱ | Al-Baqarah 2:231, Ali 'Imran 3:103, Al-Ma'idah 5:11, Ibrahim 14:28, Ibrahim 14:34, An-Nahl 16:72, An-Nahl 16:83, An-Nahl 16:114, Luqman 31:31, Fatir 35:3, At-Tur 52:29 | نِعْمَتَ اللّٰهِ |
| امرأت | ۷ | Ali 'Imran 3:35, Yusuf 12:30, Yusuf 12:51, Al-Qasas 28:9, At-Tahrim 66:10 (دو بار), At-Tahrim 66:11 | امْرَاَتُ عِمْرٰنَ |
| سنت | ۵ | Al-Anfal 8:38, Fatir 35:43 (سه بار), Ghafir 40:85 | سُنَّتُ الْاَوَّلِيْنَ |
| لعنت | ۲ | Ali 'Imran 3:61, An-Nur 24:7 | لَعْنَتَ اللّٰهِ |
| معصيت | ۲ | Al-Mujadila 58:8, Al-Mujadila 58:9 | وَمَعْصِيَتِ الرَّسُوْلِﵟ |
| شجرت | ۱ | Ad-Dukhan 44:43 | شَجَرَتَ الزَّقُّوْمِ |
| قرت | ۱ | Al-Qasas 28:9 | قُرَّتُ عَيْنٍ |
| جنت | ۱ | Al-Waqi'ah 56:89 | وَجَنَّتُ نَعِيْمٍ |
| فطرت | ۱ | Ar-Rum 30:30 | فِطْرَتَ اللّٰهِ |
| بقيت | ۱ | Hud 11:86 | بَقِيَّتُ اللّٰهِ |
| ابنت | ۱ | At-Tahrim 66:12 | ابْنَتَ عِمْرٰنَ |
| كلمت | ۱ | Al-A'raf 7:137 | كَلِمَتُ رَبِّكَ |
کلماتی که برخی آن‌ها را جمع و برخی مفرد خوانده‌اند با تاء نوشته شده‌اند، چنان‌که ناظم می‌گوید، مانند ﴿كَلِمَتُ رَبِّكَكَلِمَتُ رَبِّكَ﴾ (الأنعام ۱۱۵) و ﴿ءَايَٰتٞاٰيٰتٌ﴾ (يوسف ۷).
حکم به اختصار
بر هر تاء مؤنثی که در مصحف باز نوشته شده حفص با تاء وقف می‌کند؛ و بر هر کدام که به صورت تاء مربوطه نوشته شده با هاء.منابع: ابن الجزری، «المقدمة الجزرية»، ابیات ۹۴ تا ۱۰۰؛ ابن الجزری، «النشر في القراءات العشر»: باب الوقف على مرسوم الخط، هاء التأنيث؛ المرصفی، «هداية القاري إلى تجويد كلام الباري»: هاء التأنيث المرسومة تاء.