La terminación femenina de los sustantivos se escribe normalmente como Ta' Marbutah (التَّاء المَرْبُوطَة) (ة) y al pausar se pronuncia como Ha'. En ciertos lugares del Mushaf se escribe como Ta' Maftuhah (التَّاء المَفْتُوحَة) (ت), y Hafs pausa en ellos con Ta, siguiendo la escritura. Estos son los lugares que reunió el poeta:
| Palabra | Lugares | Dónde | Ejemplo |
|---|---|---|---|
| رحمت | 7 | Al-Baqarah 2:218, Al-A'raf 7:56, Hud 11:73, Maryam 19:2, Ar-Rum 30:50, Az-Zukhruf 43:32 (dos veces) | رَحۡمَتَ ٱللَّهِۚ |
| نعمت | 11 | Al-Baqarah 2:231, Ali 'Imran 3:103, Al-Ma'idah 5:11, Ibrahim 14:28, Ibrahim 14:34, An-Nahl 16:72, An-Nahl 16:83, An-Nahl 16:114, Luqman 31:31, Fatir 35:3, At-Tur 52:29 | نِعۡمَتَ ٱللَّهِ |
| امرأت | 7 | Ali 'Imran 3:35, Yusuf 12:30, Yusuf 12:51, Al-Qasas 28:9, At-Tahrim 66:10 (dos veces), At-Tahrim 66:11 | ٱمۡرَأَتُ عِمۡرَٰنَ |
| سنت | 5 | Al-Anfal 8:38, Fatir 35:43 (tres veces), Ghafir 40:85 | سُنَّتُ ٱلۡأَوَّلِينَ |
| لعنت | 2 | Ali 'Imran 3:61, An-Nur 24:7 | لَعۡنَتَ ٱللَّهِ |
| معصيت | 2 | Al-Mujadila 58:8, Al-Mujadila 58:9 | وَمَعۡصِيَتِ ٱلرَّسُولِۖ |
| شجرت | 1 | Ad-Dukhan 44:43 | شَجَرَتَ ٱلزَّقُّومِ |
| قرت | 1 | Al-Qasas 28:9 | قُرَّتُ عَيۡنٖ |
| جنت | 1 | Al-Waqi'ah 56:89 | وَجَنَّتُ نَعِيمٖ |
| فطرت | 1 | Ar-Rum 30:30 | فِطۡرَتَ ٱللَّهِ |
| بقيت | 1 | Hud 11:86 | بَقِيَّتُ ٱللَّهِ |
| ابنت | 1 | At-Tahrim 66:12 | ٱبۡنَتَ عِمۡرَٰنَ |
| كلمت | 1 | Al-A'raf 7:137 | كَلِمَتُ رَبِّكَ |
| Palabra | Lugares | Dónde | Ejemplo |
|---|---|---|---|
| رحمت | 7 | Al-Baqarah 2:218, Al-A'raf 7:56, Hud 11:73, Maryam 19:2, Ar-Rum 30:50, Az-Zukhruf 43:32 (dos veces) | رَحْمَتَ اللّٰهِﵧ |
| نعمت | 11 | Al-Baqarah 2:231, Ali 'Imran 3:103, Al-Ma'idah 5:11, Ibrahim 14:28, Ibrahim 14:34, An-Nahl 16:72, An-Nahl 16:83, An-Nahl 16:114, Luqman 31:31, Fatir 35:3, At-Tur 52:29 | نِعْمَتَ اللّٰهِ |
| امرأت | 7 | Ali 'Imran 3:35, Yusuf 12:30, Yusuf 12:51, Al-Qasas 28:9, At-Tahrim 66:10 (dos veces), At-Tahrim 66:11 | امْرَاَتُ عِمْرٰنَ |
| سنت | 5 | Al-Anfal 8:38, Fatir 35:43 (tres veces), Ghafir 40:85 | سُنَّتُ الْاَوَّلِيْنَ |
| لعنت | 2 | Ali 'Imran 3:61, An-Nur 24:7 | لَعْنَتَ اللّٰهِ |
| معصيت | 2 | Al-Mujadila 58:8, Al-Mujadila 58:9 | وَمَعْصِيَتِ الرَّسُوْلِﵟ |
| شجرت | 1 | Ad-Dukhan 44:43 | شَجَرَتَ الزَّقُّوْمِ |
| قرت | 1 | Al-Qasas 28:9 | قُرَّتُ عَيْنٍ |
| جنت | 1 | Al-Waqi'ah 56:89 | وَجَنَّتُ نَعِيْمٍ |
| فطرت | 1 | Ar-Rum 30:30 | فِطْرَتَ اللّٰهِ |
| بقيت | 1 | Hud 11:86 | بَقِيَّتُ اللّٰهِ |
| ابنت | 1 | At-Tahrim 66:12 | ابْنَتَ عِمْرٰنَ |
| كلمت | 1 | Al-A'raf 7:137 | كَلِمَتُ رَبِّكَ |
Las palabras que unos leen en plural y otros en singular se escriben con Ta, como dice el poeta, por ejemplo ﴿كَلِمَتُ رَبِّكَكَلِمَتُ رَبِّكَ﴾ (Al-An'am 6:115) y ﴿ءَايَٰتٞاٰيٰتٌ﴾ (Yusuf 12:7).